مللت قراءة فنجانى مللت انتظار ايامى ياتى نهارى
ام اننى ساكون فى ظلمتى ليالى
ماذا يا زمانى لقد حرقت وجدانى
لقد مزقت كيانى واكثرت من الامى
فمتى ياتى هذا اليوم الذى تموت فيه احزانى
ليبنى فرحى بجدران احلامى
متى ينعم قلبى بالحنان ويحس بالاطمئنان
متى يبدا انهاء كل الالام
لكننى اظن ان النهاية فى خيالى
فليست فى واقع ايامى
لن استطيع التعبير حتى بكلامى
ولكن هذه حياتى
اعيشها غريب فى بلادى
اكتبها فى ابياتى
ترفرف فوق سماء كلماتى وتدور من حول ارجائى
وترجع محناة فى دمعاتى
تزيد من نار احزانى
فحياتى انتهت منذ بدات اهاتى تظهر فى لمساتى وحركاتى
ما كانت حياتى وما بقيت ابتساماتى وما حرقت احزانى
فلم تكتمل ابياتى
وما كنت محبا للزهور وما كانت كلماتى بين الاقلام والسطور
فلم يكن حبى كشكل العطور
كنور الليل
كصوت السكوت فليس له وجود