سلا*ى القلم سلا*ى انا
لكن ال*روف نازله من على السطور
والدموع ماليه الورق
دموع الندم
الندم على *بك
اللى كان طريقى
كنت راسم صوره فى خيالى
صورتى انا
انا وانت
لكن بايدك قطعتها
بخيانتك *رقتها
باهوائك كسرت قلمى اللى كان سلا*ى
انا كنت بكتب كلام الهوا بأديا
كنت بعرف اللى جرى ليا
لكن بعد القلم مش عارف ايه اللى *صل ليا
ص*يت على صوت الخيانه منادى عليا
قوم فوق من وهمك
ابعد عن اللى خانك ابعد
بعدت عنك لكن صورتك مش مفرقانى ل*ظه
يا رب صبرنى على المى
يا ربى داوي لى جر*ى
جر*ى مش جر* عادى
دا جر* من *بى اللى طلع خاين
لازم اص*ى
لازم اكتب
يا ربى انت اللى عالم ب*الى
والقلم خلاص رجع تانى لزمانه
والقلم خلاص بقى فى مكانه
مش هيأس تانى من اى شئ
وال*زن مش هيعرف لقلبى طريق
خلا ص القلم رجع
هيكتب كلام ال*زن
والندم على *بك
كلام الالم من قلبك
سلا*ى القلم سلا*ى انا
__________________
عمري ضايع .. عمر فاضي .. واللي عشته من *ياتي
ورقة فاضية وقلم
واللي كانت رو*ي فيها .. كدبتني ليه عنيها
فجأة را*ت مش لاقيها .. ذي *لم اتهدم
فاضلي كتير معاني .. وال*ياة مكتفاني
أنا نفسي أقول واصرخ بصوت .. نفسي أض*ك يااا زماني
أ*لام كتير متكسرة .. بين السنين متنطورة
نفسي ألاقي فيا نفسي .. نفسي يت*قق كياني
سلا*ى القلم
العرض العادي
