|
قصائد ليلية
اديب الشباب
قصائدى ليلية فى المعانى منسية
لا تكتب ولا تقراء فى عيون مطوية
فانا من عشق اليل والالوان القرمزية
فى صباح المدينة والاحلام المخملية
وترون فى عيونى نسيم الصباح
والعيون تبتسم فى ارتياح
لا احلام تاتى بعد حديث الرياح
فى قلبا بات هو مهب الارتياح
يا قصيدة المساء ما اجملك
فما قرائت قصيدة فى روعتك
اداعب فيكى كل كلماتك واودعك
وانتظر الصباح والمساء فى رقتك
ارتياح المعانى فى سمائى
له رونقك خاص اكتبه بدمائى
ملامح تتغير فى انحنائى
لاننى من كتب قصيدة المسائى
تبحثين بين النجوم عن الحنان
فى روعة السماء ورعة الحرمان
تشعرين بمعنى المطر والامتنان
ليس غريب عليكى فى هذا الزمان
اكتب اجمل كلمات الحب
ولانه لا يوجد علاج فى الطب
قد اروى اليه ما قد طلب
منى قلبى والى اقرب ماسمع الطرب
فى المساء حينما تلتقين الشعراء
يكتبون اليكى باجمل كلمات الامراء
يمدحونك كاميرة فى بلاد الكبرياء
يصفونك بانكى اكبر علة ودواء
لا ارى فى قصيدتى تلك غير الاهات
ما تبقى فيها من حنين ومن ذكريات
تبكى وحينما تبكى تتفرف الكلمات
على صفحات الكتب وبين تاريخ العبارات
هكذا يوصفونك بانكى جميلة الجميلات
بين الصفحات وحتى فى اقرب الواجهات
على الارصفة كنتى او بين صفحات التائبات
لانكى اجمل قصيدة لحبى وللعذاب والمقولات
التعديل الأخير تم بواسطة : BaHdLa™ بتاريخ 07-16-2006 الساعة 05:24 PM.
|
شارك 
العرض العادي
